|
مقالات جدید

دادخواهی قربانیان تجاوز جنسی در افغانستان
تاکنون شمار کمی از قربانیان بدرفتاری جنسی در
افغانستان، حاضر به افشای این مسئله می شدند
در
پی تجاوز جنسی به کودکان خرد سال، بسیاری از
خانواده های این قربانیان در شمال افغانستان، در
این اواخر به خود جرات داده اند تا صدای اعتراض
خود بلند کنند. پیش از این، بیشتر شهروندان افغان
به دلایل ناموسی و عدم اعتماد از اجرای عدالت،
حاضر به افشای تجاوز به بستگان خود نمی شدند.
در این اواخر دست کم خبر 10 مورد تجاوز جنسی به
کودکان در شمال افغانستان به رسانه ها
رسیده و قربانیان و خانواده های آنها به رغم
موانع اجتماعی و سنتی و تهدیدهایی که از جانب
متجاوزان متوجه آنها بوده، حاضر شده اند با
تلویزیون ها و رادیوها در این مورد مصاحبه کنند.
در
دفتر کمیسیون مستقل حقوق بشر حدود
۲۵
مورد تجاوز جنسی در سال جاری میلادی ثبت شده است.
علی خان، ماما (دایی) دختر سیزده ساله ای که در
سرپل مورد تجاوز جنسی قرار گرفته، از نخستین
افرادی بود که صدای دادخواهی بلند کرد. او پس از
آن حاضر شد به رسانه ها شکایت کند که ظاهرا مقامات
محلی هیچ پاسخی به درخواست آنها مبنی بر اجرای
عدالت و بازداشت متجاوزان به خواهرزاده
۱۳
ساله اش نداده بودند.
تهدید به جای کمک
علی
خان، می گوید: "ما عدالت می خواهیم. از اینکه
دزدان و متجاوزان قبلا قوماندان امنیه (فرمانده
پلیس ولایت سرپل) را دیده بود، به جای اینکه
قوماندان امنیه از من بپرسد، به عرض ما رسیدگی
کند، مرا تهدید به مرگ کرد، مرا زد، من و خواهرم
را دو زد (فحش داد) همشیره ام همراهم بود و یازنه
(شوهر خواهرم) که از دست و پا فلج است، هم بود."
علی
خان که بغص گلویش را گرفته بود، افزود: "من
گفتم قوماندان صاحب شما پدر هستید، شما قوماندان
یک ولایت هستید، ما سی سال جهاد کرده ایم، بخاطر
ننگ و ناموس مان، بخاطر وطن مان، امروز به جای
اینکه تو از ننگ و ناموس ما حمایت کنید، مرا تهدید
به مرگ می کنید".
گفته می شود افرادی که متهم به تجاوز جنسی بوده
اند، بیشتر بستگان خانواده های قدرتمند محلی،
فرماندهان پیشین جهادی که گفته می شود هنوز هم
بصورت غیرقانونی اسلحه دارند و در دو مورد بستگان
اعضای پارلمان افغانستان بوده اند.
از
این رو والدین و خویشاوندان قربانیان، در میان
موجی از تهدیدها و ارعاب، حاضر به افشای این جرایم
می شوند.
دادخواهی
قربانیان خشونت جنسی در افغانستان، از عدم مجازات
متجاوزان ناراضی اند.
اما
چه باعث شده است که حداقل تعدادی از قربانیان
تجاوز جنسی اخیراً حاضر شده اند لب انتقاد از این
بدرفتاری اجتماعی بگشایند؟
سید
محمد سامع، رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر در شمال
افغانستان می گوید: "برای مردم آگهی بیشتر داده
شده، نهادهای جامعه مدنی و حقوق بشر زیاد کار کرده
اند. یقیناً کمیسیون مستقل حقوق بشر زیاد کار
کرده. دید رسانه های افغانستان وسیع تر شده و
ژورنالیست ها با تعمق بیشتر کوشش می کنند اینگونه
قضایا را پیدا کرده و منعکس کنند.
"
این
فعال حقوق بشر می افزاید: "البته در بعضی موارد
عکس العمل هایی که از سوی دولت – مخصوصاً رییس
جمهور که اخیرا اقدام به برکناری بعضی مقامات
دولتی در ولایت سرپل کردند – صورت می گیرد هم، این
اطمینان را به قربانیان تجاوز جنسی داده که
صدایشان ناشنیده نمی ماند."
رهایی از زندان
اما
در این میان، بسیاری از عدم تامین عدالت برای
قربانیان و یا هم آزاد شدن مجرمان پس از مدتی
کوتاه، سرخورده شده اند.
انتشار خبر آزاد شدن دو متجاوز جنسی در ولایت
سمنگان، که بر اساس برخی گزارشها، ظاهراً با فرمان
رئیس جمهور افغانستان صورت گرفته، اخیراً جنجال
برانگیز شده است.
این
دو تن توسط دادگاه، به جرم تجاوز جنسی گروهی به یک
زن در ولایت سمنگان محکوم شده بودند، اما گزارش
هایی منتشر شده که آنها پیش از اینکه دوره مجازات
خود را طی کنند، به حکم حامد کرزی آزاد شده اند.
همایون حمید زاده، سخنگوی رییس جمهور در پاسخ به
این سوال که چگونه آقای کرزی اقدام به آزادی این
افراد کرده است، به یک روزنامه بریتانیایی گفته که
شک دارد حکم آقای کرزی در این زمینه واقعی باشد و
اینکه تحقیقات در این رابطه آغاز شده است.
سخنگوی ریاست جمهوری افزوده است که افغانستان در
مرحله آوردن اصلاحات در نهادهای مختلف از جمله
دستگاه های قضایی قرار دارد.
با
این حال، سلامت عظیمی، از فعالان حقوق بشر در
مزارشریف می گوید به این دلیل است که هنوز هم
بسیاری از قربانیان حاضر به افشای جرمی نمی شوند
که علیه شان صورت می گیرد.
او
می گوید: "بنابر موجودیت فرهنگ حاکم در جامعه
ما که گویا آبروی خانواده بیشتر ریخته خواهد شد،
تا زمانی که جرم مشهود نباشد، خانواده حاضر به
افشای آن نمی شوند. اما در پهلوی آن، عدم باورمندی
قربانیان به اینکه عدالت تامین شود و ترس از اینکه
این افراد ممکن است دوباره رها شوند، آنها را از
شکایت دردهای شان باز می دارد."
گذشته از آن، هنوز هم بسیاری از مردم افغانستان به
پلیس به عنوان نیرویی که بتواند به شکایت آنان
رسیدگی درست کند، اعتماد ندارند. گرچه نهادهای
مدافع حقوق بشر در زمینه دریافت شکایتها،
فعالیتهای چشم گیری انجام داده اند.
درعین حال، رئیس اداره حقوق بشر مزارشریف از
قربانیان تجاوز جنسی می خواهد که اگر می خواهند
باز هم به دام متجاوزان نیافتند، خاموش نمانند و
صدای اعتراض شان را بلند کنند.
او
از دولت افغانستان هم می خواهد که با جدیت هرچه
بیشتر، با عاملان این رفتار غیرانسانی برخورد کند.به
روز شده: 12:34 گرينويچ - چهارشنبه 27 اوت 2008 -
06 شهریور 1387
منبع:
بی بی سی.
هارون نجفی زاده
در
مزارشریف
تاریخ
نشر مطلب: چهارشنبه 6 سنبله 1387 خورشيدی برابر با
27 اگست2008 ميلادی/ آلمان |