|
مقالات جدید
محمد عارف شریفی
دلایل مصونیت قرآن از تحریف
مقدمه
يكي
از مباحث مهم درمورد شناخت اسلام شناخت منابع آن
است و از اصيل ترين منابع براي به دست آوردن اصول
و فروع دین مقدس اسلام، قرآن كريم است که مورد
قبول واحترام همۀ مذاهب اسلامي بوده و از منابع
مشترك آنان به شمار مي رود، - هر چند درچگونگي
بهره گيري معرفتي از آن و روش فهم مفاهيم ومعارف
قرآني اختلاف نظر وجود دارد.- لذا برهمۀ مسلمانان
است كه درشناخت همه جنابۀ این کتاب آسمانی از هیچ
تلاشی دریغ نورزیده و از آن بخوبي محافظت نمايند و
نگذارند دستخوش تغيير و تحول قرار گيرند. البته
خـداونـد متعال خودش سـلامت و جاودانگى قرآن كريم
را در طول اعصار تضمين نموده و مـى فـرمـايـد:
« انـا نـحـن
نزلنا الذكر
وانا له لحافظون.» ما قرآن را نازل كرديم
و خودمان (براى هميشه ) حافظ و نگهبان آن خواهيم
بود.
تغيير و تحريف در كتابهاى آسمانىِ پيشين، مثل
تورات وانجل گرچه راه را بر خدشه در اصول و اركان
اديان الهى گشوده، اما به لحاظ سير تدريجى قوانين
الهى و جايگزينى شرايع آسمانى يكى پس از ديگرى،
خسارت ناشى از تحريف به نوعى تدارك و جبران شده
است. بحث كه دراينجا مطرح مي شود اين است كه آيا
قرآن كريم نيز در تاريخ پر فرازونشيب خود با چنين
امرى مواجه گشته و دست تغيير و تحريف بدان راه
يافته است؟ يا آن كه بدون هيچ نقصان يا افزايشى
بستر زمان را بسلامت طي نموده و از زمان پيامبر
اكرم تا كنون بدون هيچ تغييري در دست مسلمانان
قرار دارد؟ مسلمانان اكثرا بر مصونيت قرآن كريم از
تحريف لفظي- به كاستي يا زياده- اتفاق نظر دارند
مگر عدۀ از محدثين شيعه وبرخي از ظاهر بينان اهل
سنت كه با استفاده از برخي روايات شاذ قائل به
تحريف درقرآن شده است به اين معنا كه چيزي از آن
افتاده و يا پاره¬اي از الفاظ تغيير يافته يا
ترتيب آيات بهم خورده است اما تحريف به معناي زياد
شدن چيزي درقرآن را احدي از علماي اسلام قبول
ندارند.
تحريف¬ در لغت واصطلاح
تحريف در لغت از ريشه حرف به معنى كناره , جانب و
اطراف يك چيز گرفته شده و تحريف چيزى , كنارزدن آن
و از جايگاه اصلى خود كج كردن و به سوى ديگر بردن
است.
ابـن مـنظور در لسان العرب مى نويسد:‹ تحريف الكلم
عن مواضعه ,› يعنى تغييردادن و منحرف ساختن سـخن
از معنى اصلى به معناى ديگرى كه با معناى اصلى از
جهاتى شبيه و در كنار آن است.
تحريف دراصطلاح به چند گونه تعبير شده است:
1. تحريف معنوي؛ يعني تفسير و معناي براي
لفظ ذكر شود كه براي آن وضع
نشده ودلالتي برآن ندارد، كه به آن تفسير به رأي
مي گويند. اين نوع از تحريف درقرآن رخ داده است.
2. تحريف لفظي – تحريف به زياده يا نقيصه-
كه كلمه اي زياد شود يا كم. در
تحريف لفظى تنها تحريف به كاهش و نقصان محل نزاع
ميان قايلان به تحريف يا عدم تحريف است و محور بحث
قرار مىگيرد. اما تحريف به زياده هيچ يك از
مسلمانان به تحريف لفظى قرآن به افزايش، يعنى
اضافه كردن به كلمات يا آيات قرآن كريم، قايل
نبوده و مورد انكار علماي شيعه و سنّى است.
3. تحريف با تعويض كلمات كه كلمه اي برداشته
شود وكلمه اي ديگر جاي گزين آن گردد.
4. تحريف موضوعي كه آيات قرآن كريم يا سوره
ها برخلاف ترتيب نزول درقرآن ثبت شود.
5. تحريف درقرائت كه كلمه اي برخلاف قرائت
شناخته شده و مشهور بين مسلمين
قرائت شود.
اما
درقرآن كريم تحريف فقط به معناي لغوي آن به كار
رفته؛ يعني دخل وتصرف درمعناي كلمه كه به آن تفسير
به رأي مي گويند.
در
قـرآن كريم مـى خوانيم
:‹ يحرفون الكلم من بعد مواضعه›
يعنى پس از آن كه كلمات در جايگاه و معنى خود
استقراريافت آن را منحرف كرده به سوى معناى ديگرى
مى برند.
آنچه دربحث تحريف مهم است ومورد بحث وگفتگوي
محققان هم قرار گرفته است، تحريف لفظي قرآن كريم ،
آن هم از جنبه ي كاهش است چون در اينكه بر قرآن
كريم سوره يا آيه اي افزوده نشده واز اين جهت
تغييري در آن رخ نداده است مورد تأييد واجماع همه
ي مسلمانان است. اما در موضوع حذف وكاهش ، برخي
توهم كرده اند كه آيات يا سوره هاي و احيانا
كلماتي از قرآن كريم كاهش يافته است. واز آنجا كه
در ميان شيعه برخي – خصوصا در مورد امامت- به
چنين تحريفي معتقد شده اند، مخا لفان به ويژه
وهابيان آن را دستاويز مناسبي براي اعتراض عليه
شيعه قرار داده است. اما اين عقيده از نظر علما
ودانشمندان بزرگ شيعه مردود دانسته شده و بر
مصونيت قرآن كريم از تحريف اعم از زياده ويا حذف
وكاهش تأكيد ورزيده اند.
بزرگان شيعه و تحريف قرآن
از
ديدگاه اكثريت قاطع علما وبزرگان شيعه تحريف، نه
به حذف وكاهش ونه به اضافه درقرآن كريم راه ندارد
واحتمال آن را مردود دانسته و معتقداند قرآن موجود
درميان مسلمانان ، همان قرآن كريم است كه از جانب
خداوند واز طريق وحي بر پيامبر اكرم ـ صلّي الله
عليه و آله و سلّم ـ نازل شده است.
بزرگان و برجستگان از متكلمان و مفسران شيعه براين
مطلب تصريح و تأكيد كرده اند. نظر برخي از بزرگان
شيعه بطور اختصار ذكر مي شود.
شيخ
صدوق محدث بزرگ شيعه(ره) در كتاب اعتقادات خود
چنين گفته است:
‹
اعتقاد ما بر اين است كه قرآني كه بر پيامبر ـ
صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ نازل شده همان است
كه در بين مسلمانان موجود است، و بيش از اين نبوده
است، و هر كس به ما نسبت دهد كه ما ميگوييم قرآن
كريم بيش از آنچه در دست مسلمانان است بوده است،
دروغ گفته است.› شيخ طوسي درمقدمه كتاب تفسيري خود
مي نويسد: احـتـمـال اين كه چيزى به قرآن افزوده
شده باشد نزد همه صاحب نظران مردود است و همگان بر
بى پايه بودن آن اجماع و اتفاق نظر دارند و احتمال
كاستى نيز نزد همه مسلمانان مردود و بى اساس مى
باشد.
امام خميني ـ رحمه الله عليه ـ در اين باره مي
فرمايد:
«هر
كس به عنايت ويژهي مسلمانان نسبت به حفظ و ضبط
قرآن كريم ازنظر قرائت و كتابت آشنا باشد، بر
نادرستي پندار تحريف آگاه خواهد بود، و رواياتي
كه بر اثبات عقيدهي تحريف به آنها استناد شده است
يا از جنبه سند ضعيفاند و قابل استدلال نيستند،
يا جعلي و ساختگياند، چنان كه نشانههاي جعلي
بودن آنها نمايان است و مفاد آن دسته از اين
روايات كه صحيح و معتبر ميباشند، اين است كه در
تفسير و تأويل قرآن تحريف رخ داده است نه در لفظ و
عبارت آن.» مرحوم علامه طلبا طبايي در اين مورد
مي فرمايد: ‹ فقد تبين مما فصلناه ان القرآن الذي
أنزله الله على نبيه صلى الله عليه وآله وسلم
ووصفه بأنه ذكر محفوظ على ما انزل مصون بصيانة
الهية عن الزيادة والنقيصة والتغييركما وعد الله
نبيه فيه› ايشان مي فرمايد قرآن كه خداوند بر
پيغمبر
گراميش(ص) نازل كرده وآن را به وصف ذكر توصيف
نموده به همان نحو كه نازل شده ، محفوظ به حفظ
الهي خواهد بود وخدا نخواهد گذاشت كه دستخوش زياده
ونقيصه شود. ايشان دراخير نتيجه مي گيرد كه قرآني
كه خداوند بر پيامبراكرم(ص) نازل كرده ودرآيات
زيادي آن را به اوصاف مخصوصي توصيف نموده ، اگر
بخواهد محفوظ نباشد ودريكي از آن صفات دچار دگر
گوني گردد ديگر آن اوصاف باقي نخواهد ماند درحال
كه ما مي بنيم قرآن موجود درست ما تمام آن اوصاف
را بطور كامل دارا است. وازاين مي فهميم كه قرآن
دستخوش تحريف نگشته و قرآني كه اكنون دست ما است
همان است كه به پيامبري گرامي اسلام نازل شده است.
ادله مصونيت قرآن از تحريف
درمورد عدم تحريف قرآن كريم دلايل فراوان وجود
دارد كه به برخي از آنها بطور فشرده اشاره مي شود:
1. دليل عقلي
عقل
انسان به روشنى حكم مى كند كه احتمال هرگونه تغيير
و تـبـديـل از سـاحت مقدس كتابى مثل قرآن كريم به
دور است , زيرا قرآن كتابى است كه از روز اول مورد
عنايت و اهتمام يك امت بزرگ و بافرهنگ بوده كه
پيوسته آن را مقدس شمرده ودرنهايت دقت و احـتـرام
در تـعظيم و تكريم آن و دست نخورده ماندن آن از
تحريف براي هميشه كوشيده و مى كوشند.
وازطرفي بشر به تنهايى و با استفاده از عقل و علم
خود قادر نيست به كمال نهايى - كه غايت آفرينش است
- برسد، پس لازم است از باب حكمت و يا لطف الهى،
راهى تضمين شده وجود داشته باشد تا فلسفه آفرينش
تحقق يابد و نقض غرض نشود زيرا با امكان تحريف
قرآن كريم - كه تنها سند آسمانى تأمين سعادت و
كمال بشر است - ديگر راه تضمين شدهاى باقى نخواهد
ماند. پس حكمت و لطف الهى اقتضا دارد كه قرآن كريم
به طور سالم و دست نخورده در دسترس انسانها قرار
گيرد وباقي بماند، تا آنها بتوانند براى پيمودن
راه سعادت دنيا و آخرت خود ازآن بهره گيرند.
2. دليل قرآني
يكي
از آيات كه برعدم تحريف درقرآن كريم دلالت دارد
آيه 9 سوره حجر است كه مي فرمايد:
‹ انا نحن نزلنا الذكر وانا له لحافظون›
ما قرآن را نازل كرديم و خود
ما
بطور قطع نگهدار آنيم. اين آيه شريفه , جاودانگى
قرآن و سلامت آن از هرگونه حادثه و دستبرد را در
همه عصرها و نسلها تـضمين كرده و اين يك ضمانت و
پيمان الهى است كه هرگز خلاف آن رخ نخواهدداد. با
توجه به اين آيه شرفه مىگوييم: الف- خداوند حفظ
قرآن را بر عهده گرفته و آن را تضمين كرده است.
ب- آن چه را خداوند محافظت كند، محال است مورد
دستبرد
و
تحريف (كم يا زياد شدن) قرار گيرد. ج- نتيجه؛
پس محال است قرآن
كريم مورد تحريف قرار گيرد.
آيه
ديگر : ‹ وانه لكتاب
عزيز لا يأتيه الباطل من بين يديه ولا من خلفه›
اين كتابى است قطعا شكست ناپذير كه هيچ گونه
باطلى نه از پيش رو و نه از پشت سر (از هيچ سو) به
سراغ آن نمى آيد, چراكه از سوى خداوند حكيم و
شايسته ستايش نازل شده است.
3. دليل روايي
روايات كه بر مصونيت قرآن كريم از تحريف دلا لت
دارد زياد است از جمله حديث شريف ثقلين است كه از
طريق شيعه وسني درحد تواتر از پيامبر گرامي اسلام
(ص) نقل شده است كه رسول خدا (ص) مي فرمايد:
‹ اني تارك فيكم
الثقلين كتاب الله وعترتي اهل بيتي ما ان تمسكتم
بهما لن تضلوا
بعدي
ابدا...›
نبي مكرم اسلام دراين حديث مي فرمايد: قرآن كريم و
اهل بيت من
(عليهمالسلام) دو گوهر گران سنگند و مادام كه امت
اسلام به آن دو چنگ زنند، هرگز گمراه نخواهند شد.
اين دو، از هم جدا نمىگردند تا آن كه در حوض
(قيامت) بر من وارد شوند.
اين
حديث، با صراحت اعلام مىكند كه قرآن كريم براى
هميشه و تا روز قيامت محفوظ است؛ زيرا اگر دستخوش
تحريف قرار گرفته باشد، چنگ زدن به آن نه تنها
انسان را هدايت نمىكند، بلكه باعث گمراهى او نيز
مىشود، و اين، با كلام پيامبر در اين حديث و
همچنين احاديثى كه در حوادث و جريانهاى فكرى و
اجتماعى و... براى بازشناسى حق از باطل، ما را به
قرآن ارجاع دادهاند، وقرآن را پناهگاهى مطمئن
معرفى كردهاند، منافات دارد.
روايات عَرْض بر قرآن نيز بر تحريف ناپذيري قرآن
دلالت دارد. احاديثى از ائمه وجود دارد كه
فرمودهاند: آنچه را از ما به شما رسيده بر قرآن
عرضه كنيد؛ اگر موافق با كتاب اللَّه بود اخذ
نماييد، والّا آنها را طرد كنيد:
‹ ما وافَقَ كِتابَاللَّهِ فَخُذُوهُ وَ ما
خالَفَ كِتابَ اللَّه فَرُدُّوه› قال رسول
اللَّه(ص): ‹ إِنَّ عَلى كُلِّ حَقٍّ حقيقَةً وَ
عَلى كُلِّ صَوابٍ نُوراً، فَما وافَقَ
كِتابَاللَّهِ فَخُذُوهُ وَ ما خالَفَ كِتابَ
اللَّهِ فَدَعوُه.›
نبي مكرم اسلام(ص) مي فرمايد : حقيقت هر حقى و
نورانيت هر صوابى، قرآن كريم است. پس آنچه را
موافق با كتاب خداست بگيريد و آنچه را مخالف
بااوست رها كنيد.
از مجموع روايات كه ذكر شد استفاده مي شود كه
آنچه اصالت دارد و حق است قرآنكريم است و مثل آن
را هيچ كسي قادر نيست جعل نمايند؛ در حالى كه شبيه
سخن غير از قرآن ، حتي سخنان معصومين را مىتوانند
جعل نمايند.
بنا
براين ميزان و ملاك سنجش حق از باطل، قرآن كريم
است. لذا رواياتى كه در آنها به گونهاى از تحريف
قرآن، سخن به ميان آمدهاست، اگر قابل تأويل و
توجيه نباشد، با استناد به اين روايات مي توان گفت
كه باطل و زخرف و مجعولند و هيچ گونه ارزش و
اعتبارى ندارند.
4 . معجزه بودن قرآن
از
جـمـلـه ادلـه اى كـه شبهه تحريف را ازبين مى برد
معجزه بودن قرآن است، معجزه اى كه همه مـخـالـفان
را به مبارزه مى خواند تا همانند آن را عرضه كنند
و دانشمندان، اين مساله را به عنوان يـكى از
بزرگترين ادله بر نفى تحريف به شمار مى آورند قرآن
كريم مي فرمايد :‹ قل
لئن اجتمعت الانس والجن على ان ياتوا بمثل هذا
القران لاياتون بمثله ولوكان بـعـضـهـم
لـبعض ظهيرا ›
اگر انسانها و پريان اتفاق كنند كه همانند اين
قرآن را
بياورند, همانند آن را نخواهند آورد هرچند يكديگر
را كمك و پشتيبانى كنند.
و
در آيه ديگر مي فرمايد:
‹ ام يقولون افتريه قل
فاتوا بسورة مثله › مى
گويند: او قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده است
بگو شما هم يك سوره همانند آن بياوريد.
و
درسوره بقره مي فرمايد:
‹ و ان كنتم في ريب
مما نزلنا علي عبدنا فأتوا بسورة من مثله›
و اگر درباره آن چه بر بنده خود (پيامبر) نازل
كرديم شك و ترديد داريد (دست كم ) يك سوره همانند
آن بياوريد.
اين
آيات شريفه بخوبي دلالت دارد بر اينكه هر گونه
ادعاي در مورد افزودن برسوره هاي قرآن يا آيات آن
يا تبديل كلمات قرآن كريم باطل است.
5. شواهد تاريخي
در طول تاريخ، شواهدى وجود دارد كه قرآن كريم
سالم مانده وتحريف نشده است. بعضي از اين شواهد
عبارتند از؛ علاقه زياد عرب به قرآن به جهت فصاحت
و بلاغت آن در کنار توصیه های نبی اکرم(ص)، عامل
مضاعفی در انس هر چه بیشتر آنان با قرآن و اهتمام
به تلاوت و حفظ آن می گردید ؛ حساسیت ویژه
مسلمانان نسبت به هر گونه تغییر در قرآن کریم.
با توجه به توصیه های پیامبر اکرم و اهتمام و انس
فراوان مسلمانان باقرآن كريم و حفظ و تلاوت آن در
زمان پيامبر (صلىاللهعليهوآله) و بعد از ايشان،
تقدس قرآن نزدهمه ي مسلمانان ؛ دستورها و
توصيههاى ويژه پيامبر اسلام (ص) در مورد تلاوت،
نوشتن، حفظ و جمع آورى قرآن كريم ؛ تهيه كردن
نسخههاي متعدد از قرآن و فرستادن آن به همة
كشورهاى اسلامى و...، همه شاهدى بر سالم ماندن
قرآن از تحريف وتغيير وتبدل آن است. مگر ممكن است
قرآن كريم تحريف شده باشد، ولى امامان
معصوم(عليهمالسلام) و بعد از آنها، علماى اسلام
- كه حافظ و مبيّن قرآن بودهاند - ساكت نشسته و
چيزى نگفته باشند؟ حتى يك مورد هم ثابت نشده كه
امامان معصوم (عليهمالسلام) مثلاً گفته باشند كه
اين مورد از قرآن تحريف شده است.
يكي ديگر از شواهد تاريخي بر مصونيت قرآن كريم از
تحريف اينكه ،در هیچ مقطعی از تاریخ، قرآن مفقود
نشده است و همچنین هیچ گاه کسانی به جای قرآن
رایج، ادعای وجود قرآنی دیگر به عنوان قرآن اصلی،
نکرده اند و یا هیچ گاه نزاعی و دعوایی بر سر
تغییر، حذف یا زیادت آیات قرآن در میان مسلمانان
رخ نداده است.
با توجه به فرقه های فراوانی که در بین مسلمانان
پیدا شده با همه اختلافاتی که با یکدیگر دارند هیچ
کدام بر سر قرآن کریم و این که این قرآن، قرآن
نازل شده بر پیامبر اکرم است کوچک ترین اختلافی
ندراند. بلکه همواره در تمام استدلال های خود به
قرآن به عنوان منبع و مرجع اصلی استدلال می کرده
اند.
ديگر اينكه اگر به هر شکل دست جعل و تحریف به قرآن
راه می یافت به تواتر نقل می شد. زیرا انگیزه برای
نقل آن قوی بود. چرا که می توانست به عنوان مهم
ترین دستاویز کفار اعم از اهل کتاب (یهود و نصارا)
و غیر آنان، علیه اسلام به کار گرفته شود. كه چنين
نشده، وروايات كه درمورد تحريف قرآن ذكر شده يا
جعلي است يا ضعيف السند وغير قابل اعتماد.
6. متواتر بودن قرآن
يـكـى از دلايـل مـهـم برمصونيت قرآن كريم و رد
شبهه تحريف اين است كه قرآن بصورت متواتر در تمام
اعصار در طول چهارده قرن تا به امروز به مارسيده
است. يعنى مـجـمـوع اجـزاى قرآن كريم كه فعلا
دردست ما است، اعم از سـوره ها ، آيات و حتى جمله
هاو كلمات و حروف , بلكه قرائت و حركات حروفش همگى
بطور متواتر به مارسيده است. از باب مثا ل از ميان
قرائتها تنها قرائتى صحيح است كه مشهور بوده و
توده مسلمانان بر طـبـق آن , قـرآن را تـلاوت مـى
كـنـنـد و اين ملاك تنها بر قرائت عاصم به روايت
حفص تطبيق
دارد. بـنـابـرايـن، وقـتـى كـلمه يا لفظ و حرفى
مى تواند قرآن باشد كه
به
تواتر ثابت شود آن هم تواترى سراسرى و در همه
عصرها و نسلها از زمان
پيامبر گرامي اسلام( ص) گرفته تا عصر وزمان ما.
باتوجه به اين مساله
وپذيرفتن آن، احتمال تحريف وتغيير وتحول در
قـرآن بـه كـلـى مـنـتفى مى شود؛ زيرا آنچه نقل
شده كه كلمات به عنوان قرآن تلاوت مى شده و بعد
حذف شده و سـاقطگرديده تنها با خبر واحد به ما
رسيده است و خبر واحد حتى اگر سندش هم صحيح باشد
در ايـن زمـيـنـه حجيت و اعتبارى ندارد. چون ملاك
قرآن بودن كلمات والفاظ اين است كه بطور تواتر از
پيامبر(ص) و ائمه معصومين
(ع)
به دست مارسيده باشد. درنتيجه , اخبار واحدى كه
در زمينه تحريف قرآن رسيده بى ارزش و مردود است.
7. كتابت قرآن درزمان پيامبر
یکی از عواملی که موجب حفظ و مصونیت قرآن کریم از
تحریف شد، این بود که با اهتمام نبی مكرم اسلام(ص)
، عین الفاظ وحی در زمان خود حضرت ثبت گرديد و
نوشته شد.
کتابت قرآن کریم در زمان نبی اکرم از عوامل مهم و
اساسی بود که مانع شد قرآن همانند تورات و انجیل
دستخوش تحریف شود. درست برخلاف انجیل که به گفته
خود مسیحیان مجموعه مکتوباتی است که سال ها پس از
حضرت عیسی، توسط شاگردان وی نوشته شده است .
از
اين چند دليل كه ذكر شد و هم چنين دلايل فراوان
ديگر كه وجود دارد بخوبي استفاده مي شود كه قرآن
كه امروز دردست مسلمانان قرار دارد همان قرآني است
كه از ناحيه خداي تعالي بر خاتم انبيا پيامبرگرامي
اسلام(ص) نازل شده است ، بدون اينكه چيزي از
كلمات، اوصاف وآثار وبركاتش از بين رفته باشد
ودستخوش تحريف ودگرگوني قرار گرفته باشد.
بنا براين قول به تحريف قرآن، كه از سوى برخى مطرح
شده، به خاطر وجود رواياتى است كه يا از نظر سند
اعتبار ندارند و نميتوان به آنها استدلال كرد، يا
جعلي و ساختگي بودن آنها آشكار است.
و اگر احياناً روايات درستي نيز در اين باره وجود
داشته باشد، قابل تأويل و توجيه ميباشد، كه با
تأمل در آنها روشن مىشود كه تعبير تحريف در
اينگونه روايات ، به معناى نقص نيست؛ بلكه منظور
تحريف معنوى و تفسير به رأى است. و طبق اين
روايات، آن چه در متن اضافه شده، تفسير يا تأويل
قرآن است نه اين كه بعنوان جزء اصلي قرآن اضافه
شده باشد ،چنان كه در زمان ما نيز مرسوم است و در
توضيح و تفسير گفتار انديشمندان در ضمن نوشته
آنان، مطلبى - داخل قلاب - اضافه مىشود، ولى اين
اضافه تحريف گفتار آنان محسوب نمىشود. بنا بر
اين روايات كه برخي از اخباريان شيعه و بعضي از
ظاهر بينان اهل سنت به آن تمسك كرده وقائل به
تحريف قرآن شده اند، به هيچ وجه دلالت برتحريف- نه
برنقص ونه برزياده- ندارد و اين كتاب آسماني از
هرگونه دگرگوني درامان بوده وخواهد بود. لذا است
كه تمام علما و دانشمندان و مفسران اسلامي، با
قاطعيت تمام، مسئلة تحريف قرآن را ردّ كرده و
معتقد شده اند كه قرآن مجيد به هيچ وجه دستخوش
تحريف قرار نگرفته و نخواهد قرار گرفت، وقرآن
فعلي همان است كه چهارده قرن قبل به پيامبر اكرم
(ص) نازل شد. زيرا با ادله كه ذكر شد، امكان
تحريف دراين كتاب آسماني راه ندارد.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پي
نوشت
تاریخ
نشر مطلب: شنبه 21 ثور 1387 خورشيدی برابر با 10
می 2008 ميلادی/ آلمان |
