|
مقالات جدید
مدیریت سایت کاتب هزاره
دوشنبه خونین 17 سرطان 1387 کابل
حمله انتحاری تروریستان را به
سفارت هند در کابل محکوم می نماییم
امروز
ساعت هشت و سی دقیقه صبح که خیلی از مراجعین جهت
گرفتن ویزه به سفارت هند در کابل جمع شده بودند که
با انفجار یک عمل انتحارکننده مواجه گردیدند. با
گزارش بی بی سی تا کنون به تعداد «بیست
و هشت نفر کشته و یکصد و چهل و یک نفر دیگر زخمی»
شدند که ما این عمل ضد انسانی تروریستان را شدیدا
محکوم می نماییم.
آیا این دوشنبه خونین با کشته شدن و زخمی به جا
گذاشتن قلب های صدها خانواده ها را که عزیزان شان
را در این حمله انتحاری تروریستان از دست دادند تا
ابد جریحه دارد و غمگین ننموده است؟
هرچند عملیات انتحاری و ضد انسانی تروریستی
طالبان، القاعده، حزب اسلامی، مولوی حقانی و و همه
مخالفین دولت جمهوری اسلامی افغانستان از سال 2003
میلادی تا حال خیلی کشته، مجروح و خسارات مادی را
در قبال مردم داشته اند. ولی از دو سال به این سو
نه تنها برخی از ولسوالی های ولایات جنوب، شرق و
جنوب غرب توسط طالبان اشغال گردیده، بلکه عملیات
انتحاری آنها و سایر مخالفین مدنیت و ترقی حال تا
قلب پایتخت کشور نیز کشانیده شده و موجب بیش از شش
هزار کشته تنها در سال گذشته شدند.
آیا انگیزه ها و عوامل این چنین عملیات انتحاری در
کجا نهفته اند؟
این
خود سوال بر انگیز است در حال که به تعداد 66000
نفر نظامی از 40 کشور خارجی و به تعداد 70 هزار
ارتش و پولیس ملی جهت تأمین امنیت در افغانستان
مستقر هستند و با آنهم در طی 18 ماه گذشته حملات
طالبان در شرق کشور به 40 در صد افزایش یافته است.
آیا واقعا نیروهای خارجی و داخلی در برابر طالبان
که از سوی آی اس آی پاکستان و سایرین حمایت می
شوند، توانایی مقابله را در مقابل طالبان و حفظ
امنیت کشور را ندارند؟
اگر
همآهنگی لازم میان آیساف، قوای ائتلاف، نظامیان
امریکایی و اردوی ملی افغانستان از سال 2001
میلادی تا حال وجود می داشت نه تنها عملیات
انتحاری و تروریستی در کشور صورت نمی گرفتند و
همچنان امنیت کلی کشور تأمین می گردید، بلکه ریشه
های تروریستان را در ولایات جنوب، شرق و جنوب غرب
کشور حد اقل تضعیف می نمودند و سلاح ها را به صورت
قطعی از سراسر کشور جمع آوری می کردند. آنگاه در
این زمینه تسریع بازی و نوسازی در سراسر کشور به
خوبی ادامه پیدا می کردند و پایه های دولت نو
بیناد کشور تحکیم می یافتند و همچنان اعتبار کمک
کنندگان جامعه جهانی از شهرت خاصی برخوردار می شد.
اینکه از یک سو میکانیزم و رهبری دولت جمهوری
اسلامی افغانستان مورد انتقادات شدید مراجع داخلی
و حتا برخی از حلقات جامعه جهانی قرار دارند که یک
بخش از بحران را آنها خلق نموده اند. و از سوی
دیگر انتقاد از همه بیشتر بالای سیاست ها و
علکردهای جامعه جهانی، ناتو و
امریکاییان نیز در قبال افغانستان از داخل و
خارج صورت می گیرند که از یک سیاست غلط و
کارکردهای غیرصادقانه در مورد کمک رسانی و مبارزه
علیه ترویزم پیروی می نمایند. در ضمن اغلبا
رهبری جمهوری اسلامی افغانستان و سران کشور های
کمک کننده نیز از کارکردهای خودها در افغانستان در
مبارزه با تروریزم طالبی، کشت کوکنار، قاچاق، فقر
زدایی، تأمین امنیت و... کاهلش بحران کشور هم راضی
نمی باشند.
از
آنجائیکه همواره تأکید بر آن داشته ایم که نخست
عامل درونی یعنی ساختار و رهبری ناشایسته دولت
جمهوری اسلامی افغانستان و در قدم دوم سیاست های
نادرست جامعه جهانی در مورد افغانستان اند که بار
دیگر زمینه را برای رشد مجدد تروریستان طالبی و
همراهان شان عملا آماده نموده و دست درازی ظالمانه
خیلی از حلقات کشورهای خارجی و به خصوص پاکستان را
از همه بیشتر امور در افغانستان مساعد کرده اند.
چه باید کرد؟
اگر برخی از حلقات قدرتمند دولتی قبیله گرا و
دموکراتمآب طالبان را حمات نکنند و زنجیر غلامی
منابع خارجی را به گردن خودها حلقه ننمایند. و
همچنان دسته های خاص از ممالک خارجی طالبان و
همقطاران شان را در درون و بیرون دولت مورد تقویت
مستقیم و غیر مستقیم قرار ندهند؛ آنگاه پدیده ای
به نام تروریستان طالبی و انتحارکنندگان در هیچ
نقطه از کشور نخواهیم داشت.
مفکوره و حامیان طالبان در تمام ارگان های دولتی
وجود دارند که با حامیان خارجی خویش در بازی های
سیاسی پشت پرده و زمانی هم به طور عریان از طالبان
و سایر همتباران غر دموکراتیک شان در گشترش بحران
کشور حمایت می نمایند. مثلا حمایت دسته های قبیله
گرا و طالبان نیکتایی دار از مرکز ثقل دولتی به
صورت علنی از تجاوز خونین «طالبان کوچی نقاب»
در بهسود، دایکندی و ناور غزنی یک امر کتمان
ناپذیر می باشد که باعث قتل چندین تن، اخراج
اجباری هزاران خانواده از منازل شان و پامال کردن
مزارع مردم هزاره گردیدند.
خلاصه اینکه:
اگر
دست اندرکاران جامعه جهانی و دولتمداران افغانستان
اشتباهات و نارآمدهای خودها را در قبال کشور ما
هرچه سریع تر اصلاح ننمایند و یک ستراتژی سازنده
را جهت حل بحران کشور ما عملا به طور صادقانه و
پیگیر روی دست نگیرند؛ در غیر آن معلوم است که
همهء آنها به این صورت طالبان و سایر تمدن ستیزان
را تدریجا به سرنوشت مردم ما حاکم خواهند نمود. در
این حال با به قدرت رسیدن مجدد طالبان و هم مسلکان
شان در حاکمیت سیاسی کشور بازهم اهداف نسل کشی و
برنامه : « تاجیک ها به تاجیکستان، اوزبیک ها
به اوزبیکستان، هزاره ها به گورستان و...»
دوباره روی دست گرفته خواهد شد. در این حالت نه
تنها یک دولت دست نشانده آی اس آی پاکستانی به
سردمدارای طالبان و قبیله گرایان دموکرات مشرب شان
در افغانستان شکل خواهد گرفت، بلکه تروریزم
طالبانی تمام کشورهای همسایه، منطقه و همچنان
کشورهای اروپایی، امریکای شمالی، استرالیا و سایر
ممالک را مورد تهدید جدید قرار خواهند داد.
غلام سخی ارزگانی
مدیر مسؤل سایت کاتب هزاره
عکس ها از سایت
وزین بی بی سی گرفته شد.
تاریخ نشر مطلب: دوشنبه 17 سرطان 1387 خورشيدی
برابر با 7 جولای 2008 ميلادی/ آلمان |
