|
مقالات جدید
سخی ارزگانی
ادامه جنایات تجاوزگرانه طالبان کوچی نقاب در
بهسود
خانه ظلم خراب است توهم می دانــــی
مثل کف بر سرآب است توهم می دانی
در
آغاز که حملات برنامه ریزی شدهء تجاوزگرانه طالبان
کوچی نقاب بالای بهسود صورت گرفتند، آن وقت در اثر
شکایات مردم و شخصیت های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی
هزاره ها در نزد رئیس جمهور بود که بلاخیره هیئت
توظیف و نیروهای دولتی جهت خاموش نمودن این تجاوز
بدان سوب گسیل گردید. اما نیروهای دولتی به عوض
اینکه وظایف انسانی، قانونی و ملی خویش را در
خاموش کردن عملیات متجاوزین بالای مردم مظلوم
ولسوالی بهسود انجام داده باشند، عملا به مشاهده
رسیده که با بهانه رفع بحران اکنون به شکل دیگری
در حمایت از تجاوزات خونین این گروه بی هویت در
منطقه قرار گرفتند.
بازهم
در این هفته تجاوز، جنگ و تاراج طالبان کوچی نقاب
بالای مناطق بهسود به صورت علنی تا هنوز ادامه
دارند که موجب فرار جمع دیگری از خانواده ها از
مزارع و کاشانه ای فقیرانه شان گردیدند.
در این
زمینه به خوبی ملاحظه می گردد که مطبوعات در تجاوز
و جنگ خونین طالبان کوچی نقاب در مناطق هزاره تا
حال کاملا سکوت معنادار نموده و تو گویی که هیچ
تخطی از قانون اساسی و نقض حقوق بشر توسط متجاوزین
طالبان قبیلوی پشتون تبار بالای مردمان محلی
ولسوالی بهسود صورت نگرفته است. از سوی دیگر
حامیان قومی این متجاوزین در محور قدرت سیاسی کشور
در رسانه ها و مطبوعات مسایل دیگری را عمده ساخته
و با چنان بازی های سیاسی و توطئه خویش طالبان
کوچی نقاب را با اشکال گوناگون در تاراج مزارع و
آوارگی مردم بهسود، ناور و دایکندی دست باز گذاشته
و آنها را مساعدت نیز می نمایند . این قبیله
گرایان کرسی نشین کابل در واقعیت امر بانی و حمایت
کنند نزاع جدید قومی میان پشتون ها و هزاره ها در
این مرحله حساس می باشند که در قدم نخست به ضرر
جامعه بیگناه پشتون ما تمام خواهد شد.
ناتو و
جامعه جهانی هم در خفا در زد و بند با قبیله
گرایان قومی انحصارگر و متمرد در هرم دولت جمهوری
اسلامی از این متجاوزین طالبان کوچی نقاب در حریم
مقدس هزاره ها مرموزانه حمایت کرده تا با بهانه
وخیم تر شدن امنیت، نیروهای بیشتری خارجی را وارد
افغانستان نمایند تا گویا مبارزه جدی تری را علیه
تروریستان طالبی و سایرین سامان دهند که یکی از
اهداف طولانی مدت آنها را در ماندن به کشور ما به
نمایش می گذارد.
از
طرف دیگر کلا هزاره های خارج از کشور به خصوص در
اروپا، کانادا، امریکا، استرالیا، جاپان، امارات
متحده عربی، پاکستان، ایران و سایر کشورهای صنعتی
که مهاجر هستند به صورت فعال و مسؤلانه صدای مردم
آواره، محکوم و بی چاره بهسود، دایکندی ، ناور
غزنی و سایر نقاط مردم بلاکشیده و تحت ستم
هزارستان را در ارتباط جنایات طالبان کوچی نقاب و
بی توجهی دولت و ناتو بلند نمی کنند.
این عده کسان یا «علایق» شان از مردم شان
سست گردیده، یا «جریان از خود بیگانگی» در
وجود و روان شان مسلط شده و یا «دردهای مردم»
خویش را در عوض یک زندگانی آرام اروپایی،
امریکایی، استرالیایی و... فراموش نموده و یا
اینکه اصلا «مصروف حیات شخصی» خودها هستند
و مجال فکر کردن به مسایل ملی کشور شان را ندارند.
وقتی که این هزاره های مهاجر که در خارج هستند
اگر با اندازه توان خود به مردم خویش کمک نکنند و
داد و فریاد مظلومیت مردم خودها را به جهان
نرسانند؛ آیا چگونه از خارجیان چنین انتظار را در
مورد مردم خویش داشت؟ اکنون هم هرگز ناوقت
نیست و مردم ما انتظار دارند که قومای عزیز با
انواع گوناگون صدای برحق مردم به خون حفته ولسوالی
بهسود، ناور، دایکندی و سایر نقاط هزارستان خویش
را به جهانیان بلند کرده و به دفاع از مردم هزاره
مطابق اعلامیه جهانی حقوق بشر و قانون اساسی کشور
اقدام نمایند؛ با یقین که اثر خود را در این زمینه
خواهند داشت و یا حد اقل وجدان های خودها را راضی
خواهند نمود.
از
جانب دیگر حلقات خاص قبیله گرایان دموکراتمآب از
درون و برون دولت جمهوری اسلامی افغانستان در
واقعیت امر یک جنگ قومی آگاهانه را با نوکرمنشی
خودها نسبت به اجانب از طریق طالبان کوچی نقاب در
برابر جامعه هزاره رهبری می نمایند که متأسفانه
این مسأله از سوی نخبگان تاجیک، اوزبیک، تورکمن،
بلوچ و سایرین با یک بی اعتنایی ویژه ای دنبال می
گردند و هرکدام می خواهد که از این تجاوز و جنگ
طالبان کوچی نقاب در تقویت خودها از شؤنیستان تازه
به دوران رسیده قبیلوی و اجیر در رأس دولت کنونی
استفاده نموده و امتیاز بیگیرند و آنها عامدانه
همدردی و حمایت انسانی، اسلامی، قانونی و ملی را
هم در مورد این هزاره های در خون تپیده و بی دفاع
کنار گذاشته اند. آیا تجاوز و جنایات خونین طالبان
کوچی نقاب در حریم مقدس مردم هزاره یک بحران جدید
ملی نیست که وجدان هر انسان را ناآرام و مورد آزار
قرار نمی دهد؟ چرا همگان در تداوم جنایات طالبان
کوچی نقاب در مناطق هزاره سکوت مرگبار را اختیار
نموده اند؟
اما
نخبگان و مامورین عالی مقام هزاره چه باید کنند؟
اگر
اینها از گذشته های غم انگیز تاریخی و به خصوص از
جنگ شؤنیستی عبدالرحمن خان و ایلجاری های قبیلوی
شان در هزارستان و به ویژه در قلب آن در ارزگان
خوب عبرت گرفته باشند، بی تفاوت نمانند و به صورت
متحدانه ، خردمندانه و مؤثر در حل این بحران اقدام
نمایند و به یقین می تواند گفت که نه تنها باعث
خروج متجاوزین از مناطق اشغالی هزاره خواهند
گردید، بلکه از یک طرف موقف سیاسی و اجتماعی شان
در متن اجتماع محکم خواهد شد و در ضمن نام شان نیز
در تاریخ به یادگار خواهد ماند. و اگر خدای
نخواسته مادیات و کرسی های دولتی را حفظ نمایند،
آنگاه مصالح انسانی، اسلامی، ملی، حقوقی مردمش را
قربانی چوکی، مصلحت های زیانبار و منافع دشمنان
مردم می نمایند، در آن صورت در آینده از منظر
داوری تاریخ، حکم اسلامی، وجدان انسانی، قانون
اساسی، نهادهای حقوقی، منافع ملی محکوم به محاکمه
و مجازات خواهند شد.
آیا در این برش
حساس زمانی واجب نیست که نخبگان و مامورین عالی
رتبه هزاره بر اساس مسؤلیت های انسانی، اسلامی،
قانونی، ملی، وجدانی از حریم مقدس مناطق هزاره در
برابر تجاوزات و جنایات خونین طالبان کوچی نقاب
شجاعانه دفاع نمایند تا برنامه های دشمنان
داخلی و بیرون مرزی مردم افغانستان خنثا گردند؟
وقتی که نخبگان و مامورین عالی مقام هزاره به
عنوان مشارکت ملی در ارتباط «سهمیه قومی»
در قدرت سیاسی کشور شریک شدند، پس چرا به صورت
قانونی ممثل اراده، خواست و آرمان های مردم خویش
نمی گردند؟
در
ضمن متأسفانه که فرهنگیان، نویسندگان و چیز فهمان
هزارستان در تجاوز خونین طالبان کوچی نقاب بالای
ولسوالی بهسود، ناور غزنی، دایکندی وسایر مناطق
هزاره عکس العمل لازم و مؤثر را از خود تبارز
نداده و هنوز هم نمی دهند.
و خیلی اندکی از نویسندگان در مسأله نبشته که
بازهم قابل تقدیر می باشد و از اینها من قلبا
متشکرم. ولی با آنهم به هیچ صورت کافی نیست. توقع
مردم ما اینست که فرهنگیان، نخبگان فکری، تحصیل
یافتگان، منورین، محصلین، شاگردان، تجاران،
هنرمندان و تمام نهادهای مدنی مردمان عزیز ما در
این زمینه هرچه در توان دارند با دلایل مستند و
بدون احساسات بنگارند، تظاهرات قانونی را راه
اندازی نمایند، اعتصابات غذایی را انجام دهند،
مردمان آواره خویش را مساعدت مادی نمایند و... و
چهره های دشمنان را افشاء سازند تا دولت افغانستان
و ناتو متجاوزین و جنایت کاران طالبان کوچی نقاب
را از منطقه خارج نموده، جبران تلفات جانی و مادی
مردم را کنند و مسأله را به صورت دایمی حل نمایند.
و همچنان این نخبگان، مامورین عالی مقام و تمام
نهادهای دلسوز هزاره باید، مردم را به دفاع برحق
از حریم مقدس شان مطابق با ارزش های انسانی،
اسلامی ، قانون اساسی، اعلامیه جهانی حقوق بشر و
میثاق های قبول شده ای بین المللی تحریک و تشویق
نمایند تا در مبارزات گوناگون برحق و عادلانه خویش
در برابر متجاوزین طالبان کوچی نقاب و حامیان شان
از پا در نه افتند. به امید پیروزهای مردم بر همه
دشمنان افغانستان.
تا کی از جورو ستم ناله و فریاد کنـید سعی
برهم زدن منشـــاء بیــــداد کنیـد
فتنه انگیزی و تبعیض نژادی در قـوم فـکر
آیندهء ملـــک خود و اولاد کنـــید
سوخت ای همنفسان آتـــش استــبدادم شرح این
سوخته را بر همه انشاد کیند
« محمد
کریم نزیهی «جلوه» »
--------------------------------------------------
توجه!
این
مقاله به روز جمعه تاریخ 11 جولای 2008 میلادی یک
مراتبه به ساعت 10 و 9 دقیقه و بار دوم به ساعت 10
و 13 دقیقه صبح و در مرحله سوم به ساعت 8 و 57
دقیقه شب برای نما ( نهضت مدنی افغانستان) جهت نشر
ارسال گردید. تا کنون از نشر آن خبری در دست نیست.
اینک ما بدین وسیله مطلب فوق را در استفاده
علاقمندان گرانقدر خویش قرار دایم. تشکر
Publisher:
Ghulam
Sakhi Oruzgani
Phone:
+49 162 3702587
www.kateb-hazara.net
Email:
info@kateb-hazara.net
تاریخ
نشر مطلب: شنبه 22 سرطان 1387 خورشیدی برابر با 12
2008 میلادی/ آلمان |
