به  سایت  کاتب  هزاره  خوش  آمد ید


K A T E B   H A Z A R A

تماس با ما همکاران قلمی آرشیف زنان حقوق بشر اخبار مقالات جدید هدف صفحه اصلی
 


مقالات جدید
 

 

استاد محمّد على مجاهدى «پروانه»

گفتــــــگويــــي بــــا بقيــــــع

فرستنده: علی حیدری

باز كن بر روى من آغوش جان را اى بقیع                                                      

تا ببینـــم دوســت دارى میهمان را اى بقیع

 خاكى اما برتر از افــــلاك دارى جایــگاه                                                             

در تو مى‏بینم شكــــوهِ آسمـــان را اى بقیع

پنج خورشیدِ جهان افروز در دامــان تست                                                       

كرده‏اى رشك فلك این خاكدان را اى بقیع

 مى‏رسیم از گرد ره با كوله بار اشك و آه                                                     

 بار ده این كاروانِ خسته جان را اى بقیع

 بیت الاحزان بود و زهرا، هیچ كس باور نداشت                                           

 تا كنند از او دریغ آن سایبان را اى بقیع

 عاقبت از جور گلچین، سایه این گل شكست                                               

در بهاران دید تاراج خزان را اى بقیع

 گرچه باغ یاس او پُر شد ز گلهاى كبود                                                        

با على، زهرا نگفت این داستان را اى بقیع

 سیلى گلچین چو گردد با رخ گل آشنا                                                          

بلبل از كف مى‏دهد تاب و توان را اى بقیع

حامل وحى الهى، گاهِ ابلاغ پیام                                                                

 بوسه مى‏زد بارها آن آستان را اى بقیع

  اى دریغا روز روشن، دشمنِ آتش فروز                                                        

بى امان مى‏سوخت آن دارالأمان را اى بقیع

قهر دشمن آنقدر دامن به آتش زد، كه سوخت                                            

عاقبت آن طایر عرش آشیان را اى بقیع

 اى دریغا در میان شعله، صاحبخانه سوخت                                                

سوخت این ناخوانده مهمان، میزبان را اى بقیع

 دیگر از آن شب على از درد، آرامى نداشت                                                

داده بود از دست چون آرام جان را اى بقیع

 با دلى لرزان، ز بلبل پیكر گل را گرفت                                                         

یاد دارى گریه‏هاى باغبان را اى بقیع

لرزه مى‏افتد به جانت، تا كه مى‏آرى به یاد                                                 

 لرزش آن دست‏هاى مهربان را اى بقیع

 جز تو غم‏هاى على را هیچ كس باور نكرد                                                

 مى‏كشى بر دوش خود بارى گران را اى بقیع

باز گو با ما، مزار كعبهی دلها كجاست                                                       

در كجا كردى نهان آن بى‏نشان را اى بقیع

 قطره‏اى، اما در آغوش تو دریا خفته است                                                  

كرده‏اى پنهان تو موجى بیكران را اى بقیع

 چشم تو خون گرید و «پروانه» مى‏داند كجاست                                         

 چشمهی جوشان این اشكِ روان را اى بقیع

 

تاریخ نشر مطلب:چهارشنبه 29 جوزا 1387 خورشيدی برابر با 18 جون 2008  ميلادی/ آلمان

 
 
 
 

بازگشت

بالا

 

 


Publisher:

Ghulam Sakhi Oruzgani

Phone: +49 162 3702587

www.kateb-hazara.net

Email: info@kateb-hazara.net


مدیرمسؤل: غلام سخی ارزگانی

.استفاده از سایت کاتب هزاره با ذکر آن مجازاست

.مسؤلیت مقالات به دوش نویسندگان آن می باشد

.
از انتقادات و پیشنهادات سازنده شما استقبال می گردد