|
مقالات جدید
عزیزه عنایت
حفظ وحدت در تلاطم روز گار
در
چرخش ایام انسان گاهی با شادمانی ها و خوبی های
زندگانی و گاهی هم با رنج ,فقر,تنگدستی و نا
بسامانی های آن رو برومیشـود.
زندگی با فراز و نشیب ها توءام است که این خود
خصلت طبعــیت و زندگا نی است . ولی آدمی در برابر
این همه نابه سامانی ها مقا مت کرده و بسوی
پیروزی و بیرون رفت ازاین گرداب با دشواری هـــا
مبارزه میکند. در چنین حالات فقط نور امید است که
چــــراغ راه و تقویت قلب انسان گردیده و از روزنه
های سلول تاریک بدبختی هــا به انسان میتا بد و
راه هستی را مینمایاند . جای بسا خوشی است که
زندگی همیشه در تحول است و اگــــر چنین نمی
بود، انسان درقافله هستی در بادیهء دهربا چنین راه
نا هموار از پا می افتید و ناتوان میگردید .
در تحولات که درزندگی رخ میدهد، رنج ها و دشواری
های قـبلـی را فراموش کرده تازه ها در برابر چشم
انسان می ایستد و بجز از خاطـره های تلخ و شیرین
آن چیزی بیش با قی نمی ماند.
ولی با تاسف با ید گفت که صحنه های جـنگ حا
لــــتی است کـه انسان هیچ گاه در زندگی خاطرات
تلخ و ناگوار آنرا فرامــوش نمی کنـد. زیرا
اژدهای جنگ عزیزان خانواده ها را در مقابـل چشمان
شـــان بـــه کام خویش فرومیبرد و نا بود میکند که
این حالت تا دم مرگ فـــرامـوش نشده در قلب و مغز
انسان با قی می ماند.
جنگ را کی ها راه اندازی میکنــــند؟ طبـــیعی
اســــت: آنا نــــی که به نفع خود می
اندیـــــشند و روی نفع دیگران خط بطلان
میکشنــــــد و این تبه کاران تا هر جا که برسد,
دست خویش را دراز و مــــــداخله مــی کنند.
که افغانستان هم در تلاطم روزگار همیشه از دست
درازی آنــــان بدور نمانده، از مداخلات دشمنان,
حق و حقوق انسانی مردم این سرزمیــن که صلح و
آسایش است پامال و جنگ و آتش بر این مردم ستم
دیده تحمیل شـــده اســت . زیــــــرا این
اهریمـــنان و بـد کــاران از فقـــر و ضعـــف
مـــــردم استفاده کرده با جــــلو ه دادن با غ
های سبــــــز و سرخ عـــــده از اهـــــل وطــن
را فریـــب و مـــورد استفاده سوء قـــــرا ر داده
وطـــن و مردم را بدین بدبخـــتی کشا نیده اند .
جنگ های اخیر این سه ده ویرانی و تبـــــاهی
زیاد از خـود بجــا گذاشته است که تلافی آنرا طی
سالیان متمادی نمیتوان کرد .
زیرا از یک سو کشور به فقر و بدختی دچـــار شده
است و از جانب دیگر تامین امنیت تاهنوز در آن
کشور بوجود نیامده که مـردم را بیشتراز پیش
هراسان و نگران سا خته است . که این مسئولیت و
وظـیفه ء دولت اسـت تا بخاطر آوردن امنیت و ثبات
در کشور سعی و تلاش زیاد بخرچ دهــد چه وطن و
ملت شریف وبیگناه افغــــانستان درشــرایط
کنـونی نســبت به هر چیز دیگر به صلح و ثــــبات
ضـــرورت بیشتــردارند وفـرد فــرد وطن به آرزوی
این سپیده دم فرح بخـــش نشستـه واین آرمان
رابــــــدل
می پــــرورانند.
آیا چطور میتوانیم این خواست والا را برآورده
بسازیم ؟ همه میدانیم که کاری است مشکل ,ولی گویند
(قطره قطره دریـا میشـود)
فلهذا بر تمام روشن فکران و مـــــردم عزیز وطن
لازم است تا در قــدم نخست نسبت به همه چیزروی
مسایل وحدت با ید اندیشید و تلاش کرد. در غیر آن
دشمن از تباهی ما دست نخواهد کشید
.
ما شا هد صحنه های خونین هم وطنان مان هســـتیم
که هـــر روز چه بی رحمانه به خاک و خون کشا
نــیده میشـــوند کـــــه میــــتوان ازان جمله
حادثهء الم ناک سفارت هند و صدهــای دیگردرولایات
کــشور را
نامبرد. مردمیکه همه چیز شان به تاراج برده شده
وعزیزان شان بخـون می غلطند، خانه و کاشانه ء
شانرا از دست میدهند که دیدن چنین صحـنه چه در
داخل کشوربه چشم سر و یا چه در خارج ازکشـور از
طریـــــق
رسانه های جمعی قلب هر افغان را جریحه دار ساخته
و متاثر میسازد. پس لاز م است که هـمهء ما با
یـــد بکوشـــیم تـا ازطریـــــق مــــو سفیدان ,
جرگه های قومی , تبلیغ در مساجد برای آن عده از
جوانانـیکـه تحت تاثیر تبلیعات دشمنان قرار
گرفته اند که با وحد ت وهـم آهنـــگی میتوانیم،
دست تروریزم را به خاطر ازبین بردن هم میهنان و
ویــــرانی کشور مان قطع نمایم .
به امید یک روز دور از نفــــاق و جنــــگ ,
وحــــدت وصــلــح و طلوع سعادت در میهن عزیز مان
افغانستان. بااحترام
2008/7/15
تاریخ نشر مطلب: یکشنبه 30 سرطان 1387 خورشیدی
برابر با 20 جولای 2008 میلادی/ آلمان |
